خوش تر ازين در جهان دگر چه بود كار دوست بر دوست رفت يا ربر يار ( 115 ) قديما ، بقدمت ، جليلا ، عظيما ، بجلال عظمتت ، كه توفيق را در مخالفت 3 نفس ، كه مرجع جهاد اكبرست ، رفيق ما كن ، كه دست جهد ما بجهاد او نمى رسد ! بيت : جهدم كه بود كه گر نباشد توفيق * نابينا را عصا و ابريق رفيق 6 تا بيك دست سپر شريعت برگيريم و دست ديگر را بشمشير طريقت زنيم ، آنگاه اسپ هدايت را درميدان شجاعت انداخته روى بمحاربهء " رجعنا من الجهاد الأصغر إلى الجهاد الأكبر " آريم ، وسرهواهاى نفس غدار و شيطان مكار را از تن بيندازيم ، و پاى را 9 در زمرهء مردگان نفس و هوى نهيم ، وباشارات " موتوا قبل أن تمونوا " چون از انفصال ووحشت خود باز رهيم ، باتصال حضرت جلت بازرسيم ، كه " الموت جسر يوصل الحبيب إلى الحبيب " شعر : اقتلونى يا تقانى ان فى قتلى حياتى * ومماتى فى حياتى و حياتى فى مماتى اى دوست بمرگ خود بسى خرسندم * صد تحفه دهم اگر كنون بكشندم چون بكشندم جدا جدا بنهندم * بوى تو به من رسد بهم پيوندم 15 والله أعلم بالصواب . ( 116 ) خاتمة الرسالة : اين چند كلمه كه از سر شكستگى اين ضعيف در قلم آمد ،

--> 2 - رفت l : رفته n 1 ، 2 - بحر منسرح 3 - بقدمت l : بقدمتت n 6 - كه گر l : اگر n بحر رباعى 8 - هدايت را l : هدايت - n انداخته l : تاخت n من الجهاد : من جهاد n l الى الجهاد n : الى جهاد l 9 - مكار را l : مكار - n پاى را l : پاى - n 13 - ومماتى . . . مماتى n : وحياتى فى مماتى ومماتى في حياتى l بحر رمل 14 - خودبسى n : آن جهان l 14 ، 15 - رباعى 17 - خاتمة الرسالة . . . ( تا آخر كتاب ) n : - l